Documentaire 3 oktober ‘Tis maar eens per jaar’: “Het is een soort ode aan Leiden”

De afgelopen maand heb je het vast wel ergens voorbij zien komen: de 3 Oktober-documentaire! Deze verfilming van ons geliefde volksfeest is een groot succes: dankzij de enorme bezoekersaantallen draait hij inmiddels zo’n vier keer per dag in de bioscoop. Voor mij genoeg reden om de makers van deze documentaire uit te roepen tot onze Maker(s) van de Maand. Ik sprak daarom met Thimaud de Driesen, een van de drie makers die dit project mogelijk maakten.

We ontmoetten elkaar in een koffietentje vlak naast de Hooglandse Kerk. Thimaud is al een tijd bezig als filmmaker, dus toen ik hem vroeg hoe het idee voor een film over 3 oktober ontstond, moest hij lachen: “Ik ben een beetje de filmmaker in mijn vriendengroep, dus ik hoor vaak: “Hey Thim, maak hier even een docu over!” Volgens hem ontstond het idee als een ode aan Leiden. Producent Vince de Jong en hijzelf komen uit Leiderdorp, maar Leiden speelde een grote rol in hun jeugd, inclusief alle tradities rondom het 2- en 3 oktoberfeest. Toen Vince meerdere keren aandrong dat hier écht iets mee gedaan moest worden omdat er nog geen documentaire over was, ging hij overstag. Kort daarna sloot cameraman Michiel Voogt zich bij deze ‘musketiers’ aan.

Vier karakters, één feest

De documentaire volgt vier ‘karakters’ uit Leiden: een jong meisje, een echte Leidse glibber, een doorgewinterde vrijwilliger van de 3 Oktober Vereeniging en een importstudent. Hun verhalen worden aan elkaar gepraat door bekende Leienaren zoals Jochem Myjer en Peter Labruyère. Het resultaat is een feest van herkenning dat, zoals Thimaud vertelt, door veel bezoekers wordt beleefd met een lach en een traan. Het kiezen voor deze personages was niet willekeurig, maar ze werden specifiek gecast. Zo was er zelfs last-minute een wisseling van één van de karakters, omdat er niet in huis gefilmd mocht worden. Dit bleek lastig bij het vastleggen van herkenbare momenten zoals samen hutspot met klapstuk eten.

Achter de schermen

Wat hem het meest is bijgebleven? Daar moet Thimaud even over nadenken, want er waren zoveel bijzondere momenten. Een daarvan was dat ze de trompetspeler in de toren van het oude stadhuis mochten filmen, vlak voor het volkslied tijdens de Reveille. Maar als maker zelf vond hij vooral de organisatie rondom het filmen tijdens het feest indrukwekkend: “Filmen met 3 oktober was ook een kermis aan de kant van de makers.” Om alles goed vast te leggen werkten ze met vier filmploegen die de personages tegelijk volgden, een aparte crew voor b-roll en dramatische shots én een drone-team om Leiden van boven vast te leggen. “Het was mooi om dicht bij de personages te zitten en echt even een inkijkje in hun wereld te krijgen. En wat ook nog mooi was: wij zien 3 oktober natuurlijk elk jaar vanuit ons vaste riedeltje, maar door het maken van deze documentaire begrijpen wij deze traditie eigenlijk veel beter. Er wordt vanuit zoveel perspectieven 3 oktober gevierd.”

Meer dan geschiedenis

Wat deze documentaire anders maakt dan ander materiaal over 3 oktober? Hij wordt niet verteld vanuit een historisch perspectief en wil de kijker niet zozeer informeren. De film stelt vooral de vraag: “Wat betekent 3 oktober vandaag de dag – na ruim 450 jaar – voor de Leidenaar?” Volgens Thimaud wilden ze vooral het 3 oktobergevoel laten zien dat de Leidenaar ervaart.

Veel meer kan ik natuurlijk niet verklappen. Wil je de documentairrrrre zelf zien? Je kan via de website zien wat de speeldata zijn!