Foto: Douwe Baert
Afgelopen week bezocht ik Galerie Zône, een van de kunst hotspots van Leiden. Ik heb niet alleen mogen genieten van de kunst in de Galerie, ik mocht ook in gesprek met Claudia Thunnisenbin, een van de personen achter Zône. We spraken elkaar onder genot van een kopje thee, terwijl er buiten een vrieskou blies.
De galerie
Galerie Zône bevindt zich in het bruisende centrum, schuin tegenover de Hooglandse Kerk. Ondanks de vrieskou, blijft het een van de mooiste plekken van de stad. Het pand is nu al 34 jaar bemand door de Galerie en wordt onderhouden door vrijwilligers – die tegelijkertijd ook de makers zijn. “Ambachtelijk werk en kunst zijn niet altijd de meest winstgevende beroepen”, geeft ook Thunnisenbin toe. Maar het is duidelijk dat er niet alleen tijd en werk in dit project is gestopt, maar ook een boel passie en liefde.
Een balans van nieuw en ervaren
Elk jaar rond deze tijd houdt Zône de bijzondere tentoonstelling Wall of Future. Al het werk van de makers wordt dan naar de achterkant van het pand verhuist om plaats te maken voor de nieuwe kunstenaars en ambachtslieden van de toekomst. Thunnisenbin verteld met trots over hoe de makers langs, vaak hun eigen oude, scholen gaan om afstudeerprojecten te kiezen uit diverse disciplines. Momenteel is er van textiel tot keramiek en van meubels tot fashion te zien. De studenten zijn gekozen op talent, maar ook op hun level van professionalisering. Zo zie je dat ze allemaal een visitekaartje hebben, en sommige stappen zetten naar het verkopen van hun werken.
Foto: Douwe Baert
Deze tentoonstelling biedt een prachtig contrast met de ervaren vitrines, kasten, rekken en meubels die de Galerie bezit. Het mooie hieraan is bijvoorbeeld een van de textielwerken die te zien is van een van de studenten. Dit werk is namelijk nog een ‘work in progress’, een onderzoek. Daarom zie je ook het proces van een idee hebben tot een concept van wat wel werkt. Om dat dan te zien, niet ver van kunst die deze processen al hebben geperfectioneerd, is een balans die je eigenlijk niet ziet in een museum of expositie.
Waarom je volgens Thunnisenbin naar Galerie Zône moet gaan, ook als je nog nooit in een galerie bent geweest? “Een bezoek aan een galerie betekent niet dat je meteen iets hoeft te kopen. Verre van zelfs. Kom vooral kijken naar wat Leidse makers creëren.” Bij Galerie Zône is de variatie aan kunst en ambacht enorm, je kijkt er je ogen uit.
Trots
Ik was toch wel even benieuwd waar Thunnisenbin na al die jaren het meest trots op is. Ze begint direct over hoelang het al bestaat, en ik geef haar geen ongelijk. Dan vertelt ze me het verhaal van hoe ze het pand hebben kunnen kopen. “Om te voorkomen dat we eruit zouden moeten, wilde Zône de benedenverdieping van het pand graag kopen, maar de bank stelde een hoge som voor de hypotheek. Met de hulp van de Leidse gemeenschap, en dan vooral de creatievelingen, is dit gelukt. Er is een crowdfunding gestart en er is een veiling van eigen kunst gehouden.” Deze veiling was vooral mooi om over te horen. Het blijkt dat koppels zelfs elkaar overboden, om maar zoveel mogelijk geld in te zamelen. Zo kwam Zône aan hun plekje, met dank aan het dorpse gevoel dat in Leiden kan heersen.
