Tekeningen uit de tentoonstelling door Marianne van der Stee-Kuiper
Soms beland je op een evenement dat voelt alsof je per ongeluk in de agenda van je opa bent gedoken, en dat is precies wat er gebeurde toen ik de tentoonstelling over verf- en vezelplanten bezocht in de Oude UB, georganiseerd door de Hortus botanicus Leiden.
De tentoonstelling
De tentoonstelling laat prachtige tekeningen en aquarellen zien van planten die vroeger werden gebruikt om stoffen te verven of textiel van te maken. Denk aan indigo, wede en zelfs paardenbloemen; allemaal handgetekend en zorgvuldig tentoongesteld. Best bijzonder eigenlijk, vooral als je bedenkt dat deze technieken al eeuwen oud zijn.
De sfeer? Rustig. Erg rustig. Er speelde geen muziek, er was geen drukte, geen mensen die af en toe hun Insta checken… Gewoon zachte voetstappen, fluisterende stemmen en af en toe iemand die heel geconcentreerd een labeltje las.
Het publiek
De bezoekers leken vooral vaste museumgangers: mensen die weten wat linnen is en het woord “pigment” regelmatig gebruiken. Laten we zeggen: de gemiddelde leeftijd was iets hoger dan die van de meeste evenementen die ik bijwoon. Dat viel wel op, ik zat minstens 40 jaar onder de gemiddelde leeftijd. Dat maakt het misschien niet de spannendste middagactiviteit, maar juist daardoor had het ook iets charmants. Het was een lieflijk en rustig moment tussen alle drukte van mijn leven door.
Klein maar sfeervol
De tentoonstelling is niet groot: je bent er in een kwartiertje doorheen. Maar de tekeningen zijn wel echt mooi gemaakt en de sfeer in het oude gebouw maakt het bijna meditatief. Ook het feit dat alle planten en hun wol- of verfkleur te zien zijn maakt het interessant als je niks van het onderwerp afweet. Als je stress hebt van deadlines of gewoon even geen scherm wilt zien, is dit eigenlijk best een fijne break.
Tijdens de opening was er ook een extra praatje over de kleur indigo (heel spannend, I know). Het is eigenlijk jammer dat een praatje niet standaard is, want het is gewoon niet zo groot. De tentoonstelling is een kamer met wat vitrines, dus veel is er niet. Zeker geen middaglang uitje. Zelfs met het praatje en de borrel was ik al na een uurtje weg.
Eindoordeel
Is dit dé plek voor je volgende groepsuitje? Misschien niet. Het is niet iets waar je je dispuut of huisgenoten mee naartoe sleept op een zondagmiddag. Maar wil je een moment van rust, wat mooie kunst zien, en even 20 minuutjes ontsnappen aan het digitale lawaai van elke dag? Dan is de expositie verfplanten in de Oude UB zeker de moeite waard (Plus het is gratis te bezoeken).
