Foto: Erwin van Kester | LIFF
Tijdens het LIFF is het eigenlijk een must om minstens één film te bekijken. Toch kan ik me voorstellen dat sommige titels wat intimiderend overkomen; films die nét wat anders zijn dan je normale bioscoopbezoek, zoals een documentaire over een onbekende pianist bijvoorbeeld. Dat snap ik helemaal! Gelukkig biedt het LIFF ook genoeg lichtere films: bekende klassiekers of gewoon heerlijke ‘wegkijkfilms’. Zo ging ik afgelopen week in het Rijksmuseum van Oudheden naar een oude favoriet: My Neighbor Totoro.
Even opbiechten
De avond begon met een leuk praatje over monsters, passend bij de tentoonstelling over mythen en wezens in het museum. Daarbij kwam ook de nostalgie rond deze film aan bod. Veel bezoekers knikten instemmend toen werd gezegd dat velen Totoro waarschijnlijk al meerdere keren hebben gezien. De film, uit 1988, roept duidelijk warme herinneringen op.
Ik zal eerlijk zijn: ik had hem nog nooit gezien. Maar ik had al zó vaak gehoord: “die moet je eens gezien hebben!”, dat dit het perfecte moment leek. Zeker met de sfeervolle tempelzaal van het RijksMuseum van Oudheden als achtergrond.
De film
My Neighbor Totoro is een Japanse animatiefilm uit 1988, geschreven en geregisseerd door Hayao Miyazaki. Hoewel de film Japans gesproken is (en dus ondertiteld), wordt er verrassend weinig gepraat; iets wat juist prettig is, want zo kun je extra genieten van de prachtige animatiestijl.
Het verhaal draait om twee zusjes die in het bos naast hun nieuwe huis mysterieuze wezens ontmoeten. In plaats van enge monsters blijken deze juist vriendelijk en behulpzaam, wat zorgt voor een hartverwarmend en ontroerend verhaal.
Aanrader?
Ik ging er eerlijk gezegd een beetje sceptisch in. Zó goed kon het toch niet zijn? Ik dacht dat ik door alle lovende verhalen alleen maar teleurgesteld kon raken. Maar niets was minder waar.
Hoewel het verhaal traag op gang komt, was ik aan het eind volledig om. Wat een aandoenlijke film! Vooral de manier waarop de kinderen worden neergezet, vond ik indrukwekkend. Ze voelen aan als échte kinderen, niet als overdreven tekenfilmfiguren. Ondanks de fantasierijke wezens oogt alles opvallend realistisch. En dan die muziek, die tekenstijl; alles klopt. Ik geef iedereen die zei dat je deze film minstens één keer in je leven moet zien helemaal gelijk.
Tip: Bekijk My Neighbor Totoro eens op een moment dat je gestrest, overprikkeld of nerveus bent. De film werkt als een zachte, warme deken. Een echte verademing!
